Soft Babylon Project2026

Bozunma istisnai bir nitelik değil bir bakıma maddenin yazgısıdır. Bir yapı bozulurken başka bedenler doğar. Doğa dediğimiz karmaşıklık bedenlerin birbirlerine aktığı, yapım ve yıkım zincirlerinin birbirlerini tamamladığı, doğum ve ölümün birbirini takip ettiği örtüntülerle bezelidir. Kentin tanımlanmış zaman ve mekan şablonlarında bu zincirler ince bir tül arkasında gizlenir. Sanki doğa şehrin dışında kalan dokunulmaz bir zemin olduğu sanısına insan kolayca kapılır. Bu tül perdenin düşüp çıplaklığın serilmesi bir küçük arıza meselesidir. Çiçeklerin açmak için haftaiçini beklememesi, yağmur ve güneşin mesai saatlerini dinlememesi gibi varlığın kendi tabiatıyla her karşılaşma doğayı ve onun zamansal ölçeklerini tekrar hatırlatır.

“Soft Babylon” da zamansal ölçekteki bir arızadan ibarettir. Kentin zamansallığında nesneler ömürlük, müdahaleler kalıcıdır. Gerçekten kalıcı mıdır yoksa görece uzun ömürlü malzemelere bir sonsuzluk mu atfedilir? “Soft Babylon” miselyum kompozit malzemeden üretilen kent nesnelerinin yine kentsel mekanlarda terk edilerek bozunmaya bırakılması fikrini önerir. Semt sakinleri, esnaf ve atölyeler biyo-çözünür malzemelerini bir Miselyum Hubı’nda toplar. Burada dezenfenkte edilen atıklara miselyum filizlendirilerek kalıplanır. Sertlik kazanan kalıplar toprak zemin alanlara yerleştirilir, daha doğrusu terk edilir. Ömrü iklim şartlarına göre 6 ay ile 1 yıl, koruma müdahaleleriyle 2-3 yılı bulan miseller kente dağılır. Çok fonksiyonlu küpler, kedilerin kışı geçirmeleri için mevsimlik korunaklar, kuşların kolay yuva yapması için sığınaklar, yamaçlara teraslar veya geçici herhangi başka bir müdahale.

Kentte dolaşan bu nesneler kalıcı değildir. Kullanıldıkça, nem ve sıcaklıkla, hayvan, bitki ve mantarların tüketmesiyle formunu ve varsa işlevini kaybeder. Yok olmak onlar için doğmak kadar doğaldır, çünkü atıklar içinde filizlenir ve onunla beslenirler. Süreç tamamlandığında toprağa karışır kalıptayken kompostlanan besinleri de toprağa bırakırlar. Ömrü kadar yaşar ve her maddenin yazgısına herkesten önce koşarlar.

“Soft Babylon” bu yapım ve yıkım zincirinin bir aradalığını ifade eder. Ne semtte toplanan atıklardan ne de onların dönüştüğü nesnelerden ibarettir. Bir küp 6 haftada üretilirken 12 ayda toprağa karışır. Parkta dolaşırken oturup dinlendiğin bank birkaç ay sonra uğradığında yerinde yoktur ama başka bir köşede onu içinde kedilerin yattığı bir halde bulursun.

İnsanın rutinleri içerisinde belli belirsiz tül bir perdenin arkasında kalan doğa güçlerinin döngüsü gündelik hayata sızmaya başlar. Kendi zaman ölçeğiyle ve kendi materyal dinamikleriyle sızar. Ancak onu ve onun zamanını olduğu gibi kabul eder hayatın içine alırsın. Bahar yağmurlarının ertesinde çıkan mantarlar gibi bir görünür bir kaybolurlar, yine de onların tükenirken başka yerlerde yenisinin çıkacağından haberdarsındır.